 |
| คณะเลือกที่จะเดินทางเข้าไปในตัวอำเภอนาดี
เพื่อหาของรับประทานกัน แต่เนื่องจากเป็นหมู่บ้านเล็กๆ
จึงมีร้านค้าไม่มากนัก สายตาทุกคู่ต่างช่วยกันเสาะแสวงหาร้านอาหารที่ตนหมายปอง
มีร้านก๋วยเตี๋ยวหมูร้านเล็กๆ อยู่ข้างถนน
คณะจึงเข้าไปสั่งกันคนละชามบ้าง สอง-สาม
ชามบ้าง ขึ้นอยู่กับความหิวกระหายของแต่ละท่าน |
|
| |
|
 ทางคณะได้แวะเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ
มาเรื่อยๆ จนมาถึง ขญ.๙ ก็เกือบบ่ายสองโมงเข้าไปแล้ว
สิ่งแรกที่ได้ย่างก้าวเข้ามา ก็พบเห็นกับกลุ่มคณะนักท่องเที่ยว
ตั้งโต๊ะรับประทานอาหาร กันอย่างเอร็ดอร่อย
ประกอบกับความชุลมุน วุ่นวายของบรรดารถยนต์
รถกระบะ และรถบัส ที่แล่นกันไปมา เพื่อหาที่จอดรถในที่ๆ
ตนคิดว่าเหมาะสม |
| |
|
เป็นอีกมุมหนึ่ง ของจุดบริการนักท่องเที่ยว
ของแต่ละรีสอร์ท และใช้เป็นกองบัญชาการ |
| |
|
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย คณะได้รับเครื่องแบบในการล่องแก่งจนครบแล้ว
จึงพากันเดินเท้ามุ่งหน้าไปจุดเริ่มต้นของการล่องแก่ง |
| |
|
ทางคณะต้องการที่จะเดินเท้าจากจุดกางเต็นท์
เพื่อไปยังประตูตรวจขยะของเจ้าหน้าที่ป่าไม้
ซึ่งระยะทางไม่ห่างจากจุดกางเต็นท์ซักเท่าไหร่ |
| |
|
พี่หรั่งและน้องหงส์ของเรา สวมเครื่องแบบกันแบเต็มยศ
พร้อมที่จะผจญภัยกับลำน้ำใสใหญ่ |
| |
|
ทั้งคณะเดินผ่านป้ายบอกระยะทาง อย่างไม่มีใครสนใจกับระยะทางที่ปรากฏ
ต่างคนต่างมีความสุขกับการผจญภัยที่จะพบในภายภาคหน้า
|
| |
|
ทางเดินเท้าของ ขญ.๙ แห่งนี้ คงความบริสุทธิ์ของธรรมชาติไว้อย่างดีเยี่ยม
ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆ ที่เป็นสิ่งแปลกปลอมต่อธรรมชาติรอบข้างเลย
พื้นที่นุ่มเท้า ดินที่ร่วนละเอียด อากาศที่เย็นสบาย
แต่ไม่ค่อยจะมีลมพัดในขณะนั้น ทำเอาเครื่องแบบที่ใส่กันมาอย่างเต็มยศนั้น
ต้องถูกปลดออกทีละชิ้น สองชิ้น เพื่อบรรเทาความร้อนให้ออกไปบ้าง |
| |
|
 |
| คุณกำพล
ดูท่าทางจะร้อนเอามาก เมื่อเดินเห็นทางแยกเลี้ยวเข้าไปยังแก่งลูกเสือ
ท่านไม่รีรอที่จะหยุดพัก ล้างหน้าล้างตา หากแต่ก่อนหน้านี้
ร่างกายของคุณกำพลดูเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เมื่อสองสามี-ภรรยา
เพ่งมองไปยังเรือยางของกลุ่มแรกๆ ที่ไปล่องกันก่อนหน้านี้
ยังความอยากต่อท่านเป็นยิ่งนัก |
| |
|
 |
| บ่ายสามโมงกว่าๆ
ทั้งคณะได้เดินเท้าออกกำลังกายกันมาอย่างยาวนาน
กว่าสองกิโลเมตร โดยไม่มีรู้ตัวว่าเดินกันมาไกลถึงเพียงนี้ |
| |
|
 |
| สองหนุ่มที่มีร่างกายที่ท่วม
แบกน้ำหนักของตัวเอง ใช้พลังงานขับเคลื่อนที่ธรรมชาติได้มอบมาให้
กันอย่างเต็มที่ ต่างคนต่างไม่รีรอให้ช้าอยู่ใย
นอนแช่น้ำใสใหญ่กันดีกว่า ช่างเป็นภาพที่แต่ละท่านสะบัดทิ้งแห่งหัวโขนในหน้าที่การงานของท่าน
ออกไปกันจนหมดสิ้น |
| |
|
 |
| ช่วงของเวลาแห่งการนั่งพักเหนื่อย
ซึมซับบรรยากาศ และความฉ่ำเย็นของสายน้ำ ดูช่างน้อยนิดเสียเหลือเกิน
เนื่องด้วยเป้าหมายของเราไม่ได้มาเพื่อสิ่งนี้
เรากำลังจะผจญภัยกับสายน้ำที่รอคอยพวกเราอยู่เบื้องหน้านี้แล้ว
กับการล่องเรือยางผ่านแก่งต่างๆ ด้วยระยะทางเท่าที่ท่านเดินทางเท้ากันมา
และต้องล่องเรือกลับไปยังจุดเริ่มต้นของทุกท่าน
เพียง ๕๐ นาที เท่านั้นเอง |
| |
|
เชิญเลือกที่นั่งกันตามอัธยาศัย ซึ่งคำว่า "ตามอัธยาศัย"
ท่านผู้อ่านที่เคารพบ้างท่าน อาจจะคุ้นหู คุ้นตา
กันอยู่มาก ตามทริปทัวร์ต่างๆ ที่มักนิยมใช้คำๆ
นี้
|
| |
|
พี่หรั่งเจ้าพ่อ การ์ตูน 3D ของเรา โพสท่าได้สวยงามมาก
น่ารัก น่าเอ็นดู ส่วนหมวกสีน้ำเงินยิ้มแฉ่งอยู่นั้น
คือคุณกำพล เจ้าพ่อขายอาหารสดอยู่แถวตลาดแฮปปี้แลน
ส่วนสาวสวยหมวกแดงท่านเป็นภรรยาสุดที่รักของคุณกำพล
เพียงคนเดียวเท่านั้น ตามติดมาด้วยน้องลัก ผจก.บัญชี
โดยมีดีกรีถึงขั้น มหาบัณฑิต ทุกครั้งที่ผมนำท่องเที่ยว
แล้วได้เห็นใบหน้า แววตา และท่าทางเช่นนี้ ทำเอาตัวผมเองยิ้มแก้มแทบปิ
ด้วยความยินดีที่ได้นำทุกท่านท่องเที่ยวได้อย่างมีความสุข
สนุก สนาน ไม่มีการแบ่งชนชั้น วรรณะ ศักดิ์ศรี
และดีกรีทางการศึกษา |
| |
|
ก่อนถึงแก่งสไลด์เดอร์ ได้ให้คำแนะนำกับทุกท่านให้กระโดดลง
ไปเล่นน้ำกัน ระดับน้ำในบริเวณนั้น เท้าของเราเหยียบไม่ถึงพื้นดินที่อยู่เบื้องล่าง
แต่น้ำนิ่งไหลไม่แรงมากนัก โดยไม่มีอันตรายต่อท่านทั้งหลาย
ภาพนี้ไม่ใช่ว่าพี่หรั่งว่ายน้ำจูงเรือนะครับ |
| |
|
ในจำนวน ๓ ใน ๖ ท่านของเรือลำนี้ ที่ปรารถนาที่จะลงไปเล่นน้ำ
ผมเห็นใจคุณกำพลเป็นที่สุด จากหุ้นที่คล้ายๆ
พระสังกะจาย (ขอประทานอภัยด้วยครับ ที่กล่าวถึงคุณกำพลเช่นนี้)
เมื่อสวมเสื้อชูชีพเข้าไปแล้ว ตอนยังไม่ลงน้ำก็ยังไม่เท่าไหร่
แต่เมื่อท่านได้ลงไปอยู่ในน้ำแล้ว เสื้อชูชีพมันบีบลัดพุง
ทำให้คุณกำพลถึงกับอึดอัด หายใจไม่ออก คราวหน้าต้องเตรียมเสื้อชูชีพขนาด
XXXL สำรองไว้บ้างแล้วล่ะ |
| |
|
เบื้องหน้าของทั้งสามท่าน ได้เรียกขานกันว่าแก่งสไลด์เดอร์
ตลอดระยะทางที่น้ำไหลผ่านนั้น เป็นทางน้ำของเขาอย่างลงตัวอยู่แล้ว
ท่านเพียงแต่นอนหงาย ยื่นเท้าไปข้างหน้า เพียงเท่านี้
ท่านก็จะไหล เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา ไปตามทางน้ำไดด้อย่างสนุก |
| |
|
การที่จะนำคุณกำพล ขึ้นมาบนเรือได้นั้น ต้องใช้คนฉุดถึง
๓ ท่านด้วยกัน แถมคนทางกาบขวาของเรือ ต้องช่วยกันถ่วงน้ำหนัก
เพื่อไม่ให้เรือพลิกได้ |
| |
|
มีเรือนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่น เคลื่อนตัวเข้ามาตีคู่ด้วย
แล้วก็แซงเรือของเราไปแบบหน้าตาเฉย |
| |
|
ท่าเรือ ขญ.๙ เห็นริบๆ อยู่เบื้องหน้าของพวกเรา
พี่หน่อย แห่งกุดเชียงหมี ลอยคอนำเรือมุ่งหน้าไปยังท่าเรือ
มาเที่ยวแบบนี้ลืมอายุของตัวเองไปเลยนะพี่หน่อยครับ |
| |
|
ช่วงเย็น กระผมขับรถมาขอหัวหอม กระเทียม กับพี่สุเทพ
ถึงร้านค้าพี่เค้าเลย นั่งสนทนากันครู่เดียว
เพราะต้องไปทำอาหารกันต่อ |
| |
|
สภาพความสะอาด ของห้องครัว ช่างสะอาดเสียเหลือเกิน
พี่หรั่งกับคุณกำพลเปือยท่อนบน โชว์สัดส่วน
สร้างอารมณ์ เนื่องจากสภาพอากาศที่อบอ้าว |
| |
|
ท่านผู้อ่านที่เคารพ เห็นภาพอาหารของคณะเราหรือยัง
มาเที่ยวป่า แต่รับประทานอาหารทะเลกันนะครับ
มีทั้งกุ้งเผา ปลาเผา ปูเผา ทำเอาน้องน้ำขิง
ซึ่งเป็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของพี่หรั่ง กินแบบสะกดคำว่า
"อิ่ม" ไม่ถูก
|
|
| |
|
โต๊ะอาหารแห่งนี้ หั่นหน้าออกลำน้ำใสใหญ่ บรรยากาศสบายๆ
มีเสียงสรรพชีวิตขับกล่อมบทเพลงธรรมชาติให้ฟัง
|
