 |
| |
|
แก่งหินเพิง เป็นแก่งหินขนาดใหญ่ที่สวยงามอยู่ในลำน้ำใสใหญ่
อยู่ในเขตความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ที่ ๙ อำเภอนาดี
เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงที่เหมาะแก่การล่องเรือยางที่ท้าทาย
และสนุกสนาน ในช่วงฤดูฝนราวเดือนกรกฎาคม-พฤศจิกายน เป็นช่วงที่มีปริมาณน้ำหลาก
ล้นแก่ง และไหลลดหลั่นเป็นชั้น ๆ เหมาะสำหรับการล่องแก่งหินเพิง
หากพ้นช่วงฤดูฝนไปแล้วแก่งหินเพิงนี้จะกลายเป็นลานโขดหินกว้างใหญ่
การล่องแก่งหินเพิงจะผ่านแก่งต่าง ๆ ได้แก่ แก่งหินเพิง
แก่งวังหนามล้อม แก่งวังบอน แก่งลูกเสือ แก่งวังไทร แก่งงูเห่า
ใช้ระยะเวลาในการล่องแก่งประมาณ ๔๕ นาที |
| |
 |
เช้าๆ
วันพฤหัสบดี ผมและน้องปุ้ม ได้มีโอกาสได้รับใช้และบริการ
ท่านสมาชิกครอบครัวหนึ่ง ซึ่งในครั้งนี้ทั้งหมดได้นัดพบกัน
ณ บริเวณปั้มน้ำมัน บริเวณคลอง ๒ รังสิต-นครนายก โดยใช้เวลาเวลาอันน้อยนิด
สำหรับการยกมือไหว้ ตามประสาของคนไทย เป็นธรรมดาที่ผู้น้อยกว่า
ย่อมจะต้องยกมือไหว้ ผู้ที่มีอาวุโสที่มากกว่า และการแนะนำตัวเล็กๆ
น้อยๆ
ไม่นานนัก พาหนะทั้ง
๒ คัน ก็เริ่มต้นเดินทาง เพื่อมุ่งหน้าสู่ อ.นาดี จ.ปราจีนบุรี
โดยรถยนต์ Honda CRV สีทอง ซึ่งเป็นรถของท่านสมาชิกทั้ง
๕ ท่าน ขับรถตามๆ กันไป ตลอดเส้นทาง |
จุดแรกที่ขอนำท่านสมาชิก ได้แวะระหว่างทาง ศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
ประดิษฐานอยู่ ณ สี่แยกเนินหอม อยู่ห่างจากตัวเมืองปราจีนบุรีไปทางทิศเหนือ
ตามเส้นทางหลวงหมายเลข ๓๒๐ ประมาณ ๙ กิโลเมตร วงเวียนศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
จะตั้งอยู่ทางขวามือ ศาลแห่งนี้เป็นที่ประดิษฐาน พระบรมรูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
ในท่าประทับยืน เหตุที่สร้างศาลขึ้น เพื่อเป็นที่ระลึกถึงพระองค์ท่าน
ในคราวกรีฑาทัพจากกรุงศรีอยุธยา เพื่อไปปราบนักพระสัฏฐาแห่งเมืองละแวก
ระหว่างการเดินทางทัพ ได้หยุดพักทัพในเขตปราจีนบุรี ประชาชนชาวจังหวัดปราจีนบุรี
และจังหวัดใกล้เคียง นิยมมาสักการะบูชาเพื่อเป็นสิริมงคล
|
 |
| |
เกือบๆ
สิบโมงเช้า นำทางคณะตรงเข้าสู่หมู่บ้่าน เพื่อมาลองลิ้มชิมรสชาดของ
ขนมเขียว ซึ่งตัวของกระผมเอง ก็ไม่เคยเห็นว่าที่แห่งอื่นๆ
จะมีขนมเขียว วางจำหน่าย นอกจากที่นี้เพียงแห่งเดียว
ดูเหมือนว่าท่านสมาชิกทั้ง
๕ ให้ความสนใจขนมเขียวนี้มากเป็นพิเศษ เพราะเท่าที่จากการพูดคุยกัน
ท่านสมาชิกจะรับประทานอาหารกันแบบ ๓๐ วัน ๓๐ อย่าง ทริปนี้ทางผมจึงได้มอบ
ขนมเขียว ให้ไป ๒ กล่อง
ในส่วนของแม่ค้า
และลูกสาวหน้ามน มือไม้เป็นระวิง ก่อนหน้าที่คณะของเราจะมาถึง
ขนมเขียวนี้ ก็ได้ออกไปแล้ว ๕ กล่อง "เงินสะพัด"
ก็ยามเมื่อแก่งหินเพิงมีน้ำหลาก นักท่องเที่ยวเริ่มหลั่งไหลกันเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
สมควรแล้วล่ะที่ ป้าฉลาด แห่ง หินเพิง รีสอร์ท ได้ยอมลงทุนแก้ผ้า
แก้ผ่อน เพื่อบนบานให้ฝนฟ้าตกลงมา ดูเหมือนกับว่าที่แก่งหินเพิงแห่งนี้
"ฝนมา น้ำมา เงินก็มา" |
รอยยิ้มของคุณแม่มณฑา
เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความยินดี กับที่ได้เพิ่มสถิติ
ของเมนูใหม่เข้ามา อีก ๑ อย่าง
ด้วยเตาที่มีอยู่เพียง
๒ เตา กับคนทำเพียง ๑ คน ทำให้ทางคณะของเรา รอคอยขนมเขียว
นานพอสมควร
หาก ท่านผู้อ่าน
ที่เคารพ แวะเวียน ผ่านไปทางนั้น ช่วยอุดหนุน ขนมเขียว ของชาวบ้าน
สำพันตา กันบ้างน่ะครับ ราคาไม่แพงเลย เพียงแค่กล่องละ ๒๐
บาท เท่านั้นเอง อร่อยมากๆ ครับ |
| |
เที่ยงแล้ว
รับประทานอาหารอร่อยๆ ของ วังตะพาบ รีสอร์ท ซึ่งทางรีสอร์ทได้จัดเตรียมอาหาร
ไว้ให้อย่างเหลือเฟือ ด้วยนักท่องเที่ยว ซึ่งมีจำนวนมาก
ทำให้ห้องพักไม่เพียงพอ ต่อความต้องการ
ทริปนี้ท่านสมาชิกของทางเรา
มีอยู่ด้วยกัน ๕ ท่าน ทางวังตะพาบ รีสอร์ทได้จัดเตรียมห้องพักไว้ให้เรา
เพียงแค่ห้องเดียว ทำให้เกิดความอึดอัด สำหรับการพักผ่อนในครั้งนี้
"ปัญหาเกิดขึ้นอีกแล้ว" (ผมคิดอยู่ในใจ) เอาล่ะทีนี้จะทำอย่างไรกันดีล่ะ
น้องปุ้ม Staff นกแก้ว นกขุนทอง รีบวิ่งแจ้นไปยัง จุดติดต่อลูกค้าของทางรีสอร์ท
เพื่อที่จะขอห้องเพิ่มให้ ในยามนี้ใครเขาจะให้ น้องปุ้มเดินคอตกกลับมา
"ไม่มีห้องว่างเลยค่ะ พี่โป๊ะ" เสียงแหลมๆ ดังมาแต่ไกล
โดยที่ร่างนั้นยังเดินมาไม่ถึง "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร"
ผมพูดปลอบใจน้องปุ้มเธอไป กระบวนเปิดฐานข้อมูลจึงเริ่มต้นขึ้น
โทรศัพท์ถาม รีสอร์ทโน้นก็เต็ม รีสอร์ทนี้ก็เต็ม สุดท้ายก็มาเจอกับรีสอร์ทแห่งหนึ่ง
ซึ่งเป็นของ ป้าฉลาด หินเพิง รีสอร์ท บอกว่ายังพอมีห้องว่างอยู่น่ะ
แต่เป็นพัดลม จะเอาไหม "เอาซิค่ะ" เสียงของน้องปุ้มในยามนั้น
เหมือนกับว่ามีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเอาไว้
เมื่อได้รับข่าวดีเช่นนี้
ทางเราเดินเข้าไปหากับทางรีสอร์ทนั้นอีกที ปรากฏว่า มีห้องว่างเหลือให้กับทางเรา
แต่น้องต้องเพิ่มเงินน่ะ ห้องละ ๖๐๐ บาท น้องจะเอาไหม ทางเราไม่รอช้า
รีบบอกให้เปิดห้องโดยทันที
ทันทีที่เปิดห้องเพิ่มให้กับทางคณะได้แล้ว
น้องปุ้ม สีหน้า และแววตา เปลี่ยนไปจนคุณแม่มณฑาสังเกตเห็นได้
จนพูดแซวออกมาก่อนที่น้องปุ้มจะเดินเข้าไปถึง "ได้ห้องแล้วล่ะซิ
เดินยิ้มมาแต่ไกลเลย" |
| |
บ่ายโมงครึ่ง
รถ ๖ ล้อ มาจอดเพื่อนำผู้เข้าพักทั้งหมด เดินทางมุ่งหน้าไปยัง
ขญ.๙ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการล่องแก่งหินเพิง ระยะทางจาก
วังตะพาบ รีสอร์ท ไป ขญ.๙ ก็ห่างกันไกลพอสมควร รถ ๖ ล้อเคลื่อนตัวออกไปได้ครู่เดียว
นักท่องเที่ยวท่านหนึ่ง เกิดอาการเมาควันรถขึ้นมา อาจเป็นเพราะว่า
มีจำนวนของผู้โดยสารที่แออัด ลมไม่สามารถพัดเอากลิ่นควันรถ
ให้ออกไปได้ แถมควันรถยันหวนกลับเข้ามาภายในอีก เพื่อนฝูงยามนี้ไม่ทิ้งกัน
ต่างปฐมพยาบาลกันตามสภาพ |
| |
อุปกรณ์ประจำกาย
ที่ทางรีสอร์ทได้มอบให้แก่ คณะต้้องนำติดตัวไป ก็มี เสื้อชูชีพ,
หมวกกันน๊อค, และไม้พาย |
ทางเดินเท้าระยะทาง
๒.๕ กิโลเมตร ในช่วงแรกๆ จะเป็นถนนราดยางมะตอย เดินไปอีกไม่ไกล
ก็จะเข้าสู่ทางดิน และร่มเงาของไม้รวก |
ลูกๆ
ทั้ง ๓ พากันเดินไปข้างหน้า ตามประสาของของคนที่ยังมีแรง
ทิ้งห่าง คุณพ่อสมบัติ กับคุณแม่มณฑา ให้เดินรั้งท้าย กันเพียง
๒ คน
คุณแม่มณฑา
เดินไป หยุดพักไป พูดคุยกันไปตลอดทาง เพื่อให้เกิดความเพลิดเพลิน
พอได้ลืมเรื่องความเหนื่อยลงไปได้บ้าง |
 |
| |
เกือบบ่ายสามโมงเย็น
คุณพ่อ-คุณแม่ ก็พากันเดินมาถึง จุดเริ่มต้นของการล่องแก่งหินเพิง |
  |
  |
| |
  |
| ปริมาณน้ำของแก่งหินเพิงในยามนี้ ยังไม่เพียงพอในการล่องแก่งเท่าใดนัก
โขดหินยังโผล่พ้นขึ้นมาเป็นจำนวนมาก ทำให้เจ้าหน้าที่ประจำเรือ
ต้องขอความกรุณานักท่องเที่ยว ให้ลงเดินไปในระยะทางสั้นๆ
เพื่อตนนั้นจะได้ลากจูงเรือยาง ให้พ้นแก่งนี้ไปก่อน |
| |
เกือบห้าโมงเย็น
เรือลำสีน้ำเงินที่บรรทุกผู้โดยสารมา ๕ ท่าน ก็เดินทางกันมาถึงจุดขึ้นเรือ
ในระหว่างทางของการล่องแก่งหินเพิง ท่านสมาชิกได้ลงไปลอยคอ
ปล่อยให้กระแสน้ำ ไปพัดพาร่างให้ไหลไปตามกระแสน้ำ สนุกสนาน
กันมาก
พอท่านสมาชิก
พากันเดินขึ้นมาถึงข้างบนได้ ก็บ่นกันว่าหิว ใช้แรงเล่นน้ำกันเยอะ
พอดีที่ทาง วังตะพาบ รีสอร์ท ได้จัดเตรียมน้ำดื่ม, น้ำอัดลม,
และขนม ไว้คอยให้บริการอยู่แล้ว ก็พอประทังความหิวกันลงไปได้บ้าง
จากนั้นไม่นาน ก็พากันเดินทางกลับสู่ที่พัก |
| |
ช่วงเย็นๆ
ก่อนถึงอาหารเย็น ผมกับน้องปุ้ม พากันขับรถยนต์เดินทางมายัง
ขญ.๙ กันอีกครั้ง เพื่อมาพบกับ พี่สุเทพ (หินเพิงทัวร์)
และในครั้งนี้ ก็ได้ทำความรู้จักกับ ทีมงานของ Campinn ที่มาวางจำหน่ายอุปกรณ์ต่างๆ
เช่น เต้นท์, เสื้อชูชีพ ภายในบริเวณงาน
ไม่นานนัก ทางเราก็ขอตัวกลับรีสอร์ทอีกครั้ง
เพื่อมาดูแลเรื่องอาหารเย็น ให้แก่ทางคณะ เมื่อเห็นทุกสิ่งทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว
ผมกับน้องปุ้ม ก็ไปยัง ขญ.๙ กันอีกครั้ง |
| |
รถยนต์จอดลง
ทางทีมงาน Campinn คุณมล ได้พาทีมงานทั้งหมด และป่าดงดอย
ไปร่วมรับประทานอาหารเย็น กับ ประธานชมรมล่องแก่งหินเพิง
คุณสมบัติ สนทนากับได้ครู่ใหญ่ ก็มีร่างของผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง
เดินเข้ามา ปรากฎว่าเป็น ท่านหัวหน้าอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่่
คุณประวัติ โวหารดี ทุกคนในที่นั้น นั่งกันไม่ติด ต่างยกมือไหว้กันทั่วหน้า
ท่านหัวหน้าอุทยาฯ
เขาใหญ่ พูดได้คุยกันเกี่ยวกับเรื่อง ผืนป่าดงพญาเย็นจะเป็นมรดกโลก
พวกท่านๆ มีความคิดเห็นกันว่าอย่างไร, คุณเคยคิดกันบ้างไหมในเรื่องของช้างป่า
ว่าโอกาสที่เลือดช้างมันจะชิดกัน มันมีโอกาสสูงมากน่ะ และอีกหลายๆ
เรื่อง ที่ทางทีมงานป่าดงดอย ได้มีโอกาสได้ไปฟังผู้ใหญ่ได้ให้ข้อคิด
กับคนรุ่นใหม่ๆ อย่างพวกเรา |
| |
ขออนุญาตท่านหัวหน้าอุทยานฯ
เขาใหญ่, ประธานชมรมแก่งหินเพิง, พี่สุเทพ หินเพิงทัวร์,
และทีมงานของ Campinn ถ่ายภาพหมู่ร่วมกัน เพื่อเป็นเกียรติให้แก่
ป่าดงดอย การท่องเที่ยว
ค่ำคืนนี้ น้องโป๊ะ, น้องปุ้ม ขอขอบพระคุณ พี่สุเทพ เป็นอย่างสูง
ที่ได้มอบร้านค้าของพี่ ให้กับทางผม ๒ คน ได้ซุกหัวนอน เพราะว่าทาง
วังตะพาบ รีสอร์ท ไม่มีห้องไว้สำหรับพวกผม ๒ คน |
| |
| ๑ | ๒
| ๓ | ถัดไป |