นักพฤษศาสตร์ จำแนกประเภทของเฟิน โดยยึดตามลักษณะของถิ่นที่อยู่อาศัยและสิ่งแวดล้อม หรือนิเวศวิทยา ดังต่อไปนี้

๑. กลุ่มเฟินดิน-ทนแดด (Terrestial-Sun-Ferns)
๒. กลุ่มเฟินดิน-ชอบร่มเงา (Terrestial-Shade-Ferns)
๓. กลุ่มเฟินเถาเลื้อย (Climbing Ferns)
๔. กลุ่มเฟินเกาะอาศัย หรือไม้อากาศ (Epiphytes)
๕. กลุ่มเฟินผา (Lithophytic Ferns หรือ Rock Ferns)
๖. กลุ่มเฟินน้ำ (Aquatic Ferns)
๗. กลุ่มเฟินภูเขา (Mountain Fern)

ตัวอย่างเฟินประเภทนี้ได้แก่ เฟินในกลุ่มนี้ เช่น กูดต้น หรือ Tree Fern ในสกุล Cyathea เฟินออสมัดา ในสกุล Osmunda เฟินบัวแฉก ในสกุล Dipeteris เฟินกูดเกี๋ยะ ฯลฯ เหล่านี้เป็นต้น

เฟินในประเภทนี้ จะพบเห็นได้บ่อย ตามเทอกเขาสูง เช่น ดอยอินทนนท์ ดอยอ่างข่าง ดอยเชียงดาว ภูหลวง ภูเรือ ภูกระดึง เขาใหญ่-โคราช เขาสอยดาว-จันทบุรี เขาหลวง-นครศรีธรรมราช และอีกหลายๆ แห่งในไทย

แต่สำหรับการนำมาปลูกเลี้ยงบนพื้นราบ ค่อนข้างจะรอดได้ยาก หรืออาจไม่งามเท่าที่ควร อันเนื่องมาจากความชุ่มชื้นในบรรยากาศไม่เพียงพอ ประกอบกับความกดอากาศ ก็มีผลด้วยเช่นกัน