พระที่นั่งเพนียด ตั้งอยู่ในตำบลสวนพริก ห่างจากตัวเมืองประมาณ ๔ กิโลเมตร ไปตามเส้นทางหมายเลข ๓๔๗ กิโลเมตรที่ ๔๒–๔๓ (เส้นทางเดียวกับทางไปวัดภูเขาทอง) แต่ให้เลี้ยวขวา แล้วตรงไปตามถนน จะมีป้ายบอกเส้นทางไปพระที่นั่งเพนียด เพนียดแห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก สร้างขึ้น เพื่อเป็นที่สำหรับ พระมหากษัตริย์ประทับ ทอดพระเนตรการคล้องช้าง หรือจับช้างเถื่อนในเพนียด ซึ่งเป็นประเพณีที่ทำกันมาแต่โบราณ เพื่อนำช้างมาใช้ประโยชน์ในราชการ ทั้งในยามปกติ และยามสงคราม หรือในเวลาที่มีแขกบ้านแขกเมืองมา พระมหากษัตริย์ก็จะโปรด ให้ทำพิธีคล้องช้างให้ชมทุกครั้งไป การคล้องช้างนี้ทำกันเรื่อยมา ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา จนถึงสมัยรัชกาลที่ ๕ จึงได้เลิกไป พระที่นั่งเพนียด และตัวเพนียดที่เห็นในปัจจุบันนั้น ลักษณะเป็นคอกล้อมด้วยซุงทั้งต้น มีปีกกาแยกเป็นรั้วไปสองข้าง รอบเพนียดเป็นกำแพงดิน ประกอบอิฐเสมอยอดเสา ด้านหลังคอกตรงข้ามแนวปีกกา เป็นพลับพลาที่ประทับ ซึ่งได้รับการบูรณะเมื่อพ.ศ.๒๕๐๐ และการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ยังได้สนับสนุนงบประมาณ แก่กรมศิลปากรในปีพ.ศ. ๒๕๓๑ เพื่อบูรณะเพนียด ให้อยู่ในสภาพเดิมอีกด้วย